Akhir sekali...
Ada satu benda yang paling penting berlaku di sini.
Apa... Lagi?
Awak... siapa?
Kenapa awak tiba-tiba begini? Jangan bergurau.
Awak bukan Jang Yi Gyeong yang saya kenal.
Semuanya salah.
Ingatan yang saya ada tentang orang itu sangat berbeza.
Kalau saya bukan Jang Yi Gyeong, jadi saya siapa?
Awak, Gang Ju, yang rasa lain pada saya.
Awak tak nampak macam Gang Ju yang saya kenal.
Kita dah lalui pelbagai kesusahan untuk sampai ke tahap ini.
Sekarang bila kita dah boleh relaks, awak mula berubah hati?
Mungkinkah awak dah terfikir benda lain begitu cepat?
Itu sangat mengecewakan.
Mari kita pergi.
Walaupun Gang Ju dah mula curiga, dia tak boleh jumpa Du Rim.
Macam mana kalau dia jumpa?
Kamu tak perlu takut.
Kamu fikir cinta itu selamanya?
Tak ada yang lebih lemah daripada hati manusia.
Sebaik saja dia jumpa Du Rim sebenar,
kamu fikir Gang Ju akan berminat dengannya?
Du Rim! Ada masalah.
Kenapa?
Dia dah tahu semuanya sebelum dia datang.
Mulai sekarang, patutkah saya tak panggil awak kawan saya, Jang Yi Gyeong,
tapi panggil awak Na Du Rim?
Macam mana awak tahu tempat ini?
Identiti sebenar awak... Saya dah tahu dulu.
Saya yang beritahu mak Gang Ju tentang awak.
Saya rasa awak boleh cakap saya pijak ekor awak.
Orang yang selamatkan awak pada masa sukar juga saya.
Kalau saya terlambat satu langkah,
awak tak akan duduk di sini.
Awak nak saya ucapkan "terima kasih"?
Selepas awak habis bermain sebagai puteri,
apa rasanya kembali kepada diri awak yang dulu?
Boleh tahan.
Lagipun, sini tempat yang paling selesa.
Kenapa awak mengalah... dengan Gang Ju?
Awak sampai merisikokan nyawa awak untuk dia. Kenapa?
Bukankah awak ada perasaan sebenar terhadap dia?
Walaupun saya tak boleh, bukankah awak patut beritahu Gang Ju?
Saya tak akan lakukannya kalau saya.
Saya cuba pertahankan benda yang saya nak.
Tapi awak dah memilikinya dan lepaskannya.
Saya juga sangat menginginkannya. Saya juga tak nak ianya diambil.
Dia orang yang saya sanggup korbankan nyawa.
Tapi semakin saya tamak, semakin saya takut.
Dan apabila ketakutan saya semakin besar, ketamakan saya mula bergerak macam bebola salji turun bukit.
Disebabkan ketamakan saya,
saya tak boleh melihat semua orang disisi saya terluka.
Kadang-kadang cinta bukan bermaksud kita kena pertahankannya.
Kadang-kadang awak kena lepaskannya.
Cinta juga boleh melepaskan orang itu pergi.
Awak tak menyesal?
Saya mungkin menyesalinya sepanjang hidup saya.
Tapi saya rasa itu harga saya kena bayar atas sikap pentingkan diri saya.
Tapi kalau Gang Ju tahu kewujudan awak, jadi...
Anggap awak tak tahu. Tolong lakukannya.
Macam sekarang,
jangan biarkan dia tahu yang saya pernah berada disisinya.
Kalau Gang Ju tahu, dia mungkin akan terluka.
Tak kisah kalau saya yang terluka.
Tapi saya tak nak orang lain terluka disebabkan saya.
Apa yang tunang Presiden buat di sini?
Bila awak datang?
Awak minum ke?
Ya. Kami ada jamuan makan malam.
Orang yang baru keluar tadi ketua kumpulan, kan?
Ya. Dia datang nak minta maaf sebab tak dapat hadir masa hari pembukaan.
Jadi dia singgah ucap selamat.
Awak nampak agak mabuk.
Kenapa awak datang sini dan bukan balik rumah?
Saya rasa saya mesti dah mabuk.
Saya rasa saya nampak seseorang di dalam sana yang rupanya sama macam tunang Presiden.
Awak mesti dah mabuk.
Kenapa pula tunang Presiden ada di sini?
Ini tak boleh jadi. Lebih baik awak dapatkan ubat sedarkan diri sebelum balik.
Ada farmasi di sana.
- Mari pergi. - Baik.
Apa yang awak nak cakapkan?
Awak tahu, kan? Perempuan mana yang saya berikan cincin.
Jawab saya. Tolong.
Awak tanya lebih awal dari yang saya jangka.
Saya tahu awak akan tahu juga satu hari nanti.
Awak patut tanya kenapa cincin yang patut ada pada jari Yi Gyeong buat di tangan saya.
Macam yang awak suspek.
Kalau awak tak letaknya di tangan perempuan lain,
saya tak patut adanya sekarang.
Orang yang awak berikan cincin ini,
adalah pengganti Yi Gyeong. Adakah itu lebih senang untuk difahami?
Sebab ini berlaku adalah disebabkan sumpahan keluarga awak.
Saya tak perlu terangkannya, kan?
Tambahan, memandangkan saya dah tahu,
sudah tentu orang lain dah tahu.
Jadi... Mak saya pun?
Semua orang berharap awak tak tahu.
Sebab sebaik saja awak tahu, kotak Pandora akan terbuka.
Jadi dia di mana sekarang? Perempuan yang saya pakaikan cincin ini?
Dia kembali ke tempat asalnya.
Dia ikut skrip dan dah selesaikan persembahannya.
Semua orang dapat apa yang mereka mahukan dan mereka akan buat seperti tak ada apa yang berlaku.
Kalau awak mula menggalinya, ramai orang akan merana.
Orang yang paling teruk merana ialah awak.
Walaupun begitu, awak masih nak cari dia?
Saya tanya awak dia di mana.
Ini saja yang saya boleh buat untuk awak. Saya tak tahu lebih daripada itu.
Masalah yang selebihnya ini awak kena cari sendiri.
Semua tindakan kena dibuat secara senyap.
Kalau mereka tahu awak sedang mencari,
mereka akan ambil langkah untuk pastikan awak tak jumpa dia.
=Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi...=
Presiden, saya bawakan awak makanan.
Ini...
Ianya daripada kedai Oh Jin Ju bekerja.
Makanan mereka sangat sedap.
Jin Ju?
Ya! Saya akan ambilkan air!
Saya minta maaf! Saya minta maaf!
Tak mengapa.
Oh Jin Ju!
Jadi apa yang akan berlaku kepada Jin Ju?
Selepas apa yang awak lalui, awak risaukan Jin Ju?
Jin Ju mesti dalam kesusahan untuk dia buat lakukan begitu.
Jin Ju ini siapa pada awak? Kenapa awak cuba lindungi dia?
Kenapa awak marah?
Di mana kedai Oh Jin Ju?
Awak nak ke sana, kan?
Baru-baru ini saya nampak Ketua Kumpulan pergi ke sana.
Jang Yi Gyeong.
Apa yang awak buat di sini?
Kenapa awak ada di sini?
Mari kita pergi.
Lepaskan saya!
Saya bukan Jang Yi Gyeong.
Tak. Itu tak mungkin.
Tengok baik-baik. Saya bukan Jang Yi Gyeong.
Jadi awak siapa?
Kalau awak bukan Jang Yi Gyeong, awak siapa?
Bukankah awak dah tahu? Apa lagi yang awak nak tahu?
Betulkah awak Jang Yi Gyeong yang saya kenal?
Memanglah. Saya berharap dapat tinggal di sini dengan tenang.
Kenapa awak kena menyukarkan keadaan?
Itu saja yang awak nak cakap?
Awak tak tahu apa yang awak dah buat?
Jadi saya patut berlutut dan minta maaf kepada awak?
Apa salah saya?
Orang yang tertipu adalah yang bodoh, dan orang yang menipu tak buat apa-apa salah.
Diam.
Kenapa awak buat begitu? Kenapa?
Sebab dah jelas awak anak orang kaya.
Tak boleh ke awak fikir?
Saya dapat kedai yang cantik di sini dan ada banyak duit.
Saya cuma kena berlakon dan mereka berikan saya restoran dan banyak duit.
Awak... Ada hati tak?
Tapi...
memandangkan awak cuma yang palsu, awak mungkin tak ada.
Mesti senang awak hidup dalam dunia ini.
Awak boleh beli dan jual perasaan awak untuk duit.
Awak orang pertama yang saya berikan hati saya sepanjang hidup.
Choe Gang Ju.
Diam.
Jangan sebut nama saya lagi.
Saya bencikan diri saya sebab percayakan penipuan awak.
Du Rim, kau tak apa-apa?
Du Rim.
Aku tak nak dia tahu.
Dia akan sangat terluka.
Tapi aku tak boleh buat apa-apa.
Berapa lama mak rasa mak boleh sembunyikan semua ini daripada saya?
Berapa lama mak nak sembunyikannya?
Mak tak patut buat begini kepada saya!
Kenapa mak tak beritahu saya lebih awal? Kenapa?
Mak takut kamu akan jadi begini, jadi mak tak berani.
Mak tahu ianya akan melukakan kamu, jadi macam mana mak nak cakap?
Ini bukan yang terbaik untuk saya! Mak tak faham!
Mak memang tak nak kamu terluka.
Semua yang dah berlaku sampai sekarang, padamkannya.
Budak itu dah gunakan kamu sejak mula.
Dia langsung tak layak dimarahi kamu!
Mak!
Sedarlah!
Kamu pewarid Kumpulan Taeyang.
Kalau kamu salah satu langkah, keluarga kita akan hancur sekelip mata!
Perjanjian apa yang mak buat dengan mak Jang Yi Gyeong?
Untuk mak menerima Jang Yi Gyeong, perjanjian apa yang mak buat?
Perempuan itu sangat licik macam ular.
Dia menakutkan dan berbahaya macam ular beracun.
Kamu tak boleh buat apa-apa pergerakan sesuka hati kamu.
Kamu mesti ingat yang menaggung beban yang berat ada atas bahu kamu.
Kamu kena faham, ini untuk kamu dan Kumpulan Taeyang.
Ayah kamu tak boleh tahu tentang ini.
Kamu dan mak kena simpan rahsia ini sepanjang hidup.
Gang Ju, tolong lakukannya.
Na Du Rim, 25 tahun. Dilahirkan di Namhae.
Dia bersekolah rendah dan bersekolah menengah bersama Oh Jin Ju.
Dia kematian kedua-dua ibu bapanya dan baru saja buka restoran dengan neneknya.
Restoran itu dulu dimiliki presiden Syarikan Pembinaan 5-bintang.
Tak lama dulu, ianya dialihkan atas nama Na Du Rim.
Tak mengapa. Jangan sebut lagi.
Kenapa dia tiba-tiba nak siasat pemilik kedai Jin Ju?
Jadi adakah ini diri awak yang sebenar?
Orang macam saya, Choe Gang Ju, terpikat dengan orang macam awak?
Awak memang serendah-rendah manusia.
Sekarang masuk akal kenapa awak sangat sukakan ketam murah.
Betul. Ketawalah.
Saya harap itu akan buat awak lebih baik.
Menyedihkan bila awak lakukannya untuk duit,
tapi lebih menyedihkan macam mana saya boleh tertipu, dan ianya buat saya jadi gila.
Awak tahu itu?
Saya belum habis lagi.
Awak tak nampak ke saya sedang berniaga sekarang?
Jadi tutup kedai awak.
Saya akan bayar ganti rugi... Kerugian perniagaan awak.
Apa?
Malah awak jual hati awak untuk duit.
Sejak mula, awak tak pernah percayakan sumpahan keluarga saya.
Patutlah awak berani pertaruhkan nyawa awak untuk dapatkan harta.
Kalau awak percayakannya, awak tak akan angkat sumpah dengan saya.
Tak kira berapa banyak awak sukakan duit,
awak mungkin tak akan risikokan nyawa awak dalam pertaruhan berbahaya ini.
Awak fikir saya akan lepaskan awak dengan mudah?
Tak mungkin. Ianya terlalu baik untuk awak.
Saya akan terus ingatkan awak,
sampai awak sedar apa yang awak dah buat kepada saya.
Gang Ju.
Saya dah cakap jangan sebut nama saya!
Jangan sebut nama saya. Saya rasa geli.
Oh, Gang Ju, awak datang.
Gang Ju, tengok ini.
Mak belikan ini untuk saya. Cantikkan?
Tunggu. Ru Mi, apa yang awak buat...
Saya tak tahu awak dan Yi Gyeong ada di sini.
Jadi macam mana kalau kita duduk sekali? Awak dah kenal semua orang.
Duduk.
Baik.
Mak mesti penat membeli-belah hari ini.
Selepas kita makan, kita patut pergi mengurut.
Patutkah?
Mak cuma ada dua orang anak lelaki,
jadi saya selalu cemburu dengan mak yang ada anak perempuan.
Sekarang bila saya dah ada kamu, Yi Gyeong, rasa sangat seronok.
Kita boleh pergi membeli-belah, dan pergi mengurut.
Mak biasa buat semua itu dengan Ru Mi.
Mak kata Ru Mi dah macam anak perempuan mak.
Jang Yi Gyeong,
awak patut cemas untuk mengekalkan posisi itu.
Awak tahu yang mak saya dah lama sayangkan Ru Mi sejak kami kecil.
Semua orang mengharapkan Ru Mi jadi menantunya.
Gang Ju!
Saya cuma bergurau, mak.
Tapi itu semua betul.
Mak, saya minta maaf. Saya rasa saya kena pergi.
Mak, ada yang tak kena dengan Gang Ju, kan?
Apa dia? Saya kena tahu.
Kenapa dengan permainan kanak-kanak?
Saya boleh faham perasaan awak,
tapi untuk awak gunakan saya sebagai alat penyokong awak...
Jadi... jangan jadi penyokong saya.
Awak nak berkahwin dengan saya?
Awak mesti dah gila.
Bukankah lebih pelik kalau saya tak gila sekarang?
Patutkah saya masih waras sekarang?
Kalau bukan perempuan itu, Na Du Rim,
awak cakap tak kisah siapa?
Betul, tak kisah.
Selagi bukan Jang Yi Gyeong, saya tak kisah siapa.
Setiap kali saya tengok Jang Yi Gyeong, saya akan selalu fikirkannya.
Sebab itu tak boleh.
Apa awak rasa? Awak nak kahwin dengan saya?
Saya tanya awak dengan serius.
Memandangkan awak tanya saya dengan serius,
saya akan berikan jawapan yang serius.
Tak mengapa, terima kasih.
Saya tak nak sesiapa ambil awak daripada saya.
Awak dah tahu sangat... Betapa pentingnya awak kepada saya.
Tapi itu... cuma obsesi saya.
Seseorang pernah berkata...
cinta tak semestinya perlu bersama.
Cara awak sekarang
sama macam budak kecil yang menarik skirt ibunya dan mengadu sebab dia tak dapat sesuatu.
Saya tahu.
Saya mesti nampak kasihan, kan?
Tapi, apa yang pelik...
Saya ingat kalau saya sebut benda yang melukakan dia,
saya akan jadi semakin baik.
Tapi tak.
Semuanya kena semula kepada saya macam boomerang... Saya rasa sakit.
Budak itu, dia pernah maksudkan tak semua yang dia cakap kepada saya?
Bahagian mana yang betul dan bahagian mana yang palsu,
saya tak tahulah.
Dia takut awak akan jadi begini dan merayu kepada saya...
jangan cakap apa-apa tentang dia.
Malah dia berharap awak tak pernah tahu yang dia pernah ada disisi awak,
sebab kalau awak tahu, ianya akan melukakan awak.
Dia lebih risaukan tentang awak berbanding dirinya.
- Tunggu, tunggu. - Hati-hati.
Kenapa dia minum banyak sangat?
Sekejap, tuan muda. Buka jaketnya.
Saya akan bantu awak, tuan muda. Sekejap.
Angkat selimut supaya dia boleh baring.
- Sini, baring. - Selimutkan dia.
Saya akan buat.
Baik, bagus.
Dia sangat mabuk.
Jaga dia.
Hyeong, kenapa abang minum banyak sangat?
Kenapa? Apa masalahnya?
Cakaplah apa yang mengganggu abang.
Saya tak tahu tentang benda lain, tapi saya pendengar yang bagus.
Saya nak sangat padamkannya... tapi tak boleh.
Saya tak boleh padamnya...
Budak, awak tak boleh jatuh hati dengan oppa ini.
Dia barangan yang dah dijual.
Bukan sebagai Jang Yi Gyeong palsu yang awak pakaikan cincin dan bersumpah,
tapi sebagai Jang Yi Gyeong sebenar, saya akan beritahu awak.
Awak memang tak takut.
Kenapa saya kena takut?
Cuma disebabkan yang palsu terbongkar, adakah apa-apa akan berubah?
Macam sekarang, Gang Ju, tak ada apa yang awak boleh buat.
Awak masih nak simpan Na Du Rim?
Awak masih berharap Du Rim akan kembali?
Apa yang awak cuba katakan?
Orang yang adakan idea untuk menjadi pengganti ialah Du Rim.
Dia cadangkan idea itu kepada mak saya, tapi permintaannya semakin tinggi.
Bila mak saya menolak,
dia ugut untuk beritahu kebenarannya.
Dalam proses untuk hentikan perkara itu daripada berlaku,
abang saya cedera teruk.
Abang saya sangat sayangkan Du Rim.
Dia sayangkan Du Rim lebih daripada adiknya sendiri.
Du Rim tak akan tinggalkan abang saya.
Saya minta maaf sebab menipu awak selama ini.
Walaupun awak cakap saya permainkan hati awak, saya tak ada apa nak cakap.
Tolong maafkan saya.
Tapi, orang pertama yang bermain dengan nyawa orang ialah mak awak.
Selepas mengetahuinya, kami tak boleh duduk diam saja.
Lupakan saja tentang perempuan itu, Du Rim, yang cadangkan dirinya untuk jadi Jang Yi Gyeong.
Lupakan tentang benda yang kita tak boleh dapat.
Fokus saja apa yang kita ada.
Awak memang pandai berkata-kata. Ianya menyentuh.
Tapi...
kalau awak rasa saya akan percayakan cakap awak,
jadi lupakan saja sekarang.
Oppa, ini nampak sedap, kan?
Ini roti nenas yang kedai roti itu jual.
Kalau awak beli masa ianya baru dimasak, sangat sedap.
Patutkah kita pergi makan nanti?
Dan tengok ini.
Macam mana? Awak suka?
Saya rasa ianya sempurna untuk awak!
Pada hari awak tinggalkan hospital, saya akan belikan untuk awak.
Dan...
Ini gambar langit yang saya ambil di restoran saya di Namhae.
Awak penjaga penjaga yang sangat dedikasi.
Walaupun awak risikokan nyawa awak untuk duit,
orang yang betul-betul pertaruhkan nyawanya ialah lelaki itu, Jang Yi Hyeon.
Ianya membuatkan saya tersentuh.
Jangan awak berani mengata tentang Oppa.
Awak boleh cakap apa saja yang awak nak tentang saya,
tapi saya tak akan biarkan awak bercakap tentang Oppa begitu.
Cara "oppa, oppa" keluar dari mulut awak, awak nampak sangat setia.
Saya tak nampak apa-apa pada awak.
Adakah awak pakar untuk permainkan dua lelaki pada masa yang sama?
Rupanya patung itu bukanlah Jang Yi Gyeong, tapi saya.
Awak tarik semua benang saya.
Awak rasa marah, dianiaya, geram, macam awak dah hampir gila, kan?
Awak nak balas dendam, kan?
Jadi hidup lebih baik daripada saya.
Buat benda itu adalah balas dendam terbaik, faham?
Jangan beritahu saya apa nak buat.
Awak sangat kasihan!
Awak anak keluarga kaya.
Disebabkan benda begini,
kenapa awak bersikap macam masalah dunia ini semuanya terkena kepada awak?
Awak memang pihak yang kasihan.
Awak dah habis bercakap?
Belum. Bukan itu saja.
Kalau awak ada masa untuk ekori saya,
awak patut fokus lebih kepada perniagaan awak.
Saya nak tahu adakah pekerja semua tahu apa yang Presiden mereka lakukan sepanjang hari?
Tapi walaubagaimanapun, awak masih akan dapat bayaran penuh, kan?
Jangan membazirkan masa awak pada benda tak penting dan pergilah.
Sekarang saya kena dengar leteran penipu? Berleter kepada saya?
Saya tak ada masa, Ajussi, untuk bersembang dengan awak.
Ajussi?
Awak suruh saya jangan sebut nama awak.
Jadi saya kena panggil awak sama ada "oppa" atau "ajussi".
Bukannya saya boleh panggil sesiapa dengan panggilan "oppa".
Tak boleh ke awak pergi sekarang? Saya sibuk.
Hei! Awak nak ke mana?
Selamat sejahtera.
Saya minta maaf.
Hari ini kami ada tempahan berkumpulan, jadi kami tak menerima pelanggan.
Tolong datang lain kali dan saya akan berikan banyak makanan percuma.
Jangan lupa beri kami makanan percuma.
- Baik. - Baik.
Jangan lupa datang semula! Terima kasih!
Wah! Tempahan berkumpulan untuk 30 orang.
Du Rim, kau pasti makanan cukup, kan?
Sudah tentu. Aku dah sediakan semuanya.
Kenapa awak datang sini lagi?
Saya pelanggan hari ini.
Saya minta maaf, tapi tempat itu dah ditempah.
Tempahan itu... saya yang buat.
Apa?
Awak tak dengar ke?
Saya yang buat tempahan. Untuk satu kedai.
Aigoo! Pelanggan...
Kami ada satu kumpulan nak datang hari ini, jadi kami tak menerima pelanggan.
Saya minta maaf.
Nenek, dialah pelanggan yang buat tempahan berkumpulan itu.
Begitukah?
Tapi... Kenapa dia datang awal sangat?
- Jin Ju, pergi beritahu nenek. - Baik.
Nenek, ikut saya.
- Apa yang kamu buat? Apa dia? - Ikut saya sekejap.
Apa yang kamu buat?
Apa ini? Awak tak nak berikan saya menu?
Perkhidmatan pelanggan awak agak teruk.
Awak berani ambil duit untuk ini?
Sangat pedas!
Betulkah awak hidangkan benda ini?
Tak ada apa-apa pun!
Sos cili memang kena pedas!
Apa patut kami buat?
Saya kena batalkan tempahan.
Apa awak cakap?
Makanan ini langsung tak rasa sedap.
Awak cakap tempahan boleh dibatalkan 2 jam awal, kan?
Sekarang betul-betul 2 jam, 3 minit, dan 2 saat sebelum.
Apa saya nak buat dengan makanan untuk 30 orang?
Saya sampai terpaksa tolak pelanggan!
Bukan masalah saya.
Awak sengaja buat ini sekarang, kan?
Bingo.
Kalau awak terima tempahan berkumpulan, awak patut jelas dengan syarat-syaratnya.
Memandangkan awak benarkan mereka merasa dulu sebelum batalkannya,
awak patut lebih tahu, kan?
Awak salah sebab ditipu. Saya tak buat salah dengan menipu,
kan?
Saya cuma ambil kesempatan.
Jadi kerja yang bagus.
Sekarang apa?
Nampaknya Choe Gang Ju akan terus persendakan kau.
Jangan risau. Dia akan penat dengan permainan ini selepas sehari dua.
Nenek akan ajar budak tak guna itu!
Tak guna! Kalau kamu berani datang ke sini lagi, saya akan sepak kamu!
Keluar dari sini budak kurang ajar!
Dia mesti dapat sikap pemarah itu daripada nenek dia.
Agassi! Agassi!
Awak dah banyak minum. Bukankah awak patut balik?
Tuangkan saya secawan.
- Apa? - Saya nak awak tuangakn untuk saya.
Saya tak boleh buat begitu, Encik.
Tak boleh?
Saya suruh awak tuangkan untuk saya dan awak tak boleh?
Jangan cakap begitu, cepat tuangkan untuk saya. Cepat.
Awak patut balik rumah senyap-senyap,
melainkan awak nak saya patahkan tangan awak dan halau awak macam anjing?
Choe Gang Ju... apa yang kau buat ini?
Dia nak ke mana pada waktu begini?
Oppa, saya dah sampai!
Oppa, awak nampak lebih sihat hari ini.
Dia bekerja 24 jam sehari macam lembu ke?
Sekejap.
Kenapa aku sembunyi? Aku tak buat apa-apa salah.
Apa yang awak buat di sini?
Saya tak ikut awak. Saya datang nak tengok pesakit.
Badan awak diperbuat daripada besi ke?
Upah pembantu!
Bukan urusan awak.
Macam mana dengan semua duit yang awak ada? Awak tak nak belanjakannya?
Pembantu dah diupah. Saya cuma berikan dia rehat.
Saya akan buat. Pergi buat benda lain.
Saya datang melawat tanpa bawa apa-apa.
Saya patut buat sesuatu untuk dia.
Ke tepi.
Jadi buat dengan berhati-hati dan lembut.
Selepas awak bawa penipu dan menipu saya,
tak mengapa ke kalau awak terbaring saja di sini?
Kalau awak terbaring di sini, saya langsung tak boleh marah awak.
Cepat bangun.
Jadi kita berdua boleh bergaduh antara kita.
Dan...
Kerana melindungi dia daripada bahaya... Terima kasih.
Ini bukan bilik hotel.
Awak cakap awak datang ke sini untuk melawat, tapi awak cuma buat semak.
Salah siapa saya jadi begini?
Saya habiskan masa sepanjang hari di luar melihat...
Kalau awak dah siap mengasuh, awak patut cepat balik.
Oppa kena cukup tidur.
Baik.
Hei, bodoh!
Apa? Awak tak suka nama itu?
Jadi "Kepala batu." Apa awak nak saya panggil awak?
Ajussi, apa yang awak cuba buat sekarang?
Bila seseorang nak pergi, awak tak perlu ucapkan selamat tinggal?
Awak tak tahu mengucapkan selamat tinggal? Selamat tinggal?
Saya tak boleh biarkan bilik pesakit kosong.
Selamat tinggal, Ajussi!
Awak baru balik?
Seronok ke? Permainan dendam awak.
Awak tak perlu ambil kisah.
Saya cuma nak cakap jangan biarkan ianya berlarutan begitu panjang.
Awak tak tahu ke semua yang awak buat sekarang dilaporkan kepada mak saya?
Saya boleh berkahwin dengan awak, adakah itu tak mencukupi?
Kalau awak terus buat begini, ianya akan jadi semakin susah untuk dia.
Kami semua faham perasaan awak sekarang,
jadi mak saya sedang biarkan saja sekarang.
Tapi kalau awak teruskan, awak fikir dia akan biarkan saja?
Awak nak nasihatkan saya?
Tak. Ini amaran.
Saya suruh awak jangan fikir yang awak cukup berani dengan melakukan perkara pelik.
Untuk siapa saya buat begitu?
Untuk kita, semua orang.
Kita, semua orang.
Bila awak cakap begitu, adakah saya tak termasuk?
Saya tak rasa awak fikir apa yang saya mungkin inginkan.
Oh, kamu dah balik?
Esok kita akan buat pengumuman perkahwinan.
Akan ada kenyataan rasmi yang Yi Gyeong ialah menantu Kumpulan Taeyang.
Kalau hati kamu masih rasa keliru,
pengumuman umun akan membantu kamu selesaikannya.
Saya, Choe Gang Ju, menerima awak sebagai isteri.
Saya berjanji akan bersama dengan awak sampai keakhir nyawa.
Ianya dah melebih masa ditetapkan.
Mari kita mulakan.
Presiden Choe lambat.
Malangnya dia ada acara lain sebelum ini.
Dia akan sampai sebentar lagi.
Ketua kumpulan.
Apa yang berlaku? Kenapa dengan presiden?
Itu, dia ada masa penghujung majlis.
Saya tak tahu dia ke mana. Dia tak jawab telefon.
Saya nak minta maaf kepada semua orang di sini.
Presiden Choe Gang Ju, dalam perjalanannya keluar dari satu majlis,
terlibat dalam kemalangan kecil.
Sekarang dia sedang dirawat di hospital.
Jadi, sidang media pada hari ini dibatalkan.
Serius mana kecederaannya?
Di mana sidang media seterusnya diadakan?
Kami dengar hubungan awak tak bagus. Adakah disebabkan alasan ini?
Kami minta semua orang pergi sekarang.
Cepat sebarkan gambar itu ke media.
Ya, saya faham.
Gang Ju dah isytiharkan perang.
Dia dah mulakan peperangan yang dia tak boleh menang.
Apa yang awak buat sekarang?
Du Rim!
Lepas!
Mana Gang Ju?
Kami sedang cari dia sekarang.
Kenapa dia buat benda begitu?
Ada yang tak kena ke antara Gang Ju dan Yi Gyeong?
Tak. Bukan begitu.
Apa yang awak buat?
Untuk betulkan semuanya, tak ada cara lain.
Mari pergi beritahu ayah saya kebenarannya.
Tak penting apa yang orang lain cakap,
ayah saya akan menyokong kita.
Dia selalu sokong kita.
Saya tak boleh lakukannya.
Ini peluang terakhir kita.
Ikut saya sekarang dan kita akan perolehinya.
Tak. Saya tak boleh masuk ke dalam sana.
Disebabkan Jang Yi Hyeon?
Saya tahu dia sangat sayangkan awak.
Jadi...
Awak tak boleh masuk sebab awak rasa yang sama terhadap dia?
Saya tak kisah.
Saya tak kisah siapa yang awak suka,
sebab saya nak awak ada disisi saya.
Lepaskan saya!
Awak cuma buat begini untuk kepentingan diri awak!
Awak tak boleh fikirkan orang lain?
Kenapa awak cuma fikirkan kesakitan awak sendiri?
Ya.
Saya ahli keluarga Jang Yi Hyeon.
Apa?
Ya, saya akan ke sana segera!
Lepaskan. Saya kena cepat.
Oppa!
Awak tak apa-apa, kan?
Nasib baik awak selamat dan sihat.
Kenapa awak buat benda bodoh?
Kenapa awak buat begitu untuk saya?
Saya tak pernah buat apa-apa untuk awak...
Terima kasih.
Terima kasih banyak sebab bangun.
-=Sedutan Episod Seterusnya=-
Kalau saya nak, saya dah boleh musnahkan semuanya.
Mak kena tampung semua beban atas diri mak sendiri.
Sekarang mak boleh tinggalkan semuanya kepada saya.
Kamu yang abaikan kami. Kami tak abaikan kamu.
Mesti susah untuk mengakui saya.
Pada Gang Ju,
saya bukan Na Du Rim, saya cuma Jang Yi Gyeong palsu.
Orang macam awak tak layak menerima Du Rim.
Memandangkan awak larikan diri daripada cinta itu,
jangan salahkan saya sebab mencelah.
Nampaknya gelang ini bukan untuk saya.
Gang Ju, saya pasti awak akan sihat.
Tak kira di mana saya berada, saya akan menyokong awak.
-=Episod 12=-
-=Tutup hari ini untuk tempahan parti peribadi=-
-=Perkahwinan rahsia Choe Gang Ju=-
-=Choe Gang Ju tidak hadirkan diri semasa sidang media perkahwinan=-
-=Perkahwinan rahsia Choe Gang Ju=-
Keluar.
Dia kena tahu, kan?
-=Gang Ju=-